|
به نام یگانه ای که دو گانه اش فرض است
|
||||
......و تو قهر میکنی! با این کار میخواهی احساس منفی خود را به طرف مقابل یاد آوری کنی. میخواهی بگویی از دستش خیلی ناراحتی ! میخواهی کاری کنی که رفتار او را تغییر دهی. با این کار میخواهی فشار های درونی خود را تخلیه کنی. کم کم دلت را پر میکنی از آتش کینه نسبت به او. رنجی که از این حالت میبری خیلی بیشتر از مشکلی است که او برایت ایجاد کرده. بعضی وقتها آنقدر کینه داری که نمیتوانی اورا ببخشی حتی به قیمت تحمل کردن ناراحتیهای قطع رابطه اگر در قهر بمانی معلوم است که شیوه مناسب ابراز وجود دفاع از خود قاطعیت و جرات ورزی را یاد نگرفته ای. نمیتوانی هیجان خود را بخوبی کنترل کنی. قدرت چشم پوشی و بخشیدن دیگران را نداری. در هر حال این حالت به نفع تو نیست. چون علاوه بر استرس زا بودن آن افکار منفی آزار دهنده در تو فعال میشوند و بهم ریزنده ی شرایط آرام زندگی تو هستند. حالا فکر نمیکنی میتوانی زاه های بهتر و مناسب تری را جایگزین قهر کنی؟ و با جرات ورزی بیشتری از خواسته های خود دفاع کنی؟ در اینصورت میتوانی سیستم منطقی خود را فعال کنی و تصمیم های درستی برای زندگیت بگیری حالا خودت بگو کدامیک بهتر است قهر یا آشتی؟ مینا صبا پ – ن : مینا خانوم از وبلاگ گلبرگ های بارانی زحمت کشیدن و این پست را نوشتن قراره بقیه دوستامم اینجا بنویسن .
+ نوشته شده در نهم شهریور 1387ساعت 1 AM توسط S@H@ND |